Ψεύτης Ήλιος

http://www.youtube.com/watch?v=qOnU-TRRmSE

 

The weary sun was

Gently leaving the ocean

In that hour, you admitted

There is no love.
I became slightly saddened,

Without gloom without tears

In that hour sounded your words.
Leaving, I have not the strength to be angry.

We are both at fault.
The weary sun was

Gently leaving the ocean

In that hour, you admitted

There is no love

 

 

Ο ήλιος κουρασμένος

χανόταν σιγά σιγά στη θάλασσα

Εκείνη την ώρα παραδέχτηκες

Ότι δεν υπάρχει αγάπη.

Ένιωσα ξαφνικά τόση θλίψη

χωρίς να το δείξω και χωρίς να κλάψω

   όταν άκουσα τα λόγια σου εκείνη την ώρα.

 Φεύγω. Δεν έχω την δύναμη να νιώσω θυμό.

                         Φταίμε και οι δυο.

Ο ήλιος κουρασμένος

χανόταν σιγά σιγά στη θάλασσα

Εκείνη την ώρα παραδέχτηκες

Ότι δεν υπάρχει αγάπη.

 

Το τραγούδι Ta ostatnia niedziela, Η Τελευταία μας Κυριακή,  γραμμένο το 1935 από τον Πολωνό Jerzy Petersburski έγινε τεράστια επιτυχία στην εποχή του.

Το 1937, η Ρώσικη εκδοχή του ονομάστηκε Utomlyennoye solnts, The Weary Sun ( Ο κουρασμένος Ήλιος).

Το 1994 το τραγούδι αυτό έδωσε το όνομά του στην ταινία του Νικήτα Μιχάλκοφ που κέρδισε το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας.  Στα ελληνικά μεταφράστηκε

 

                        Ο Ψεύτης ήλιος

 

Οι στίχοι του τραγουδιού στα πολωνικά και στα ρώσικα μιλούν για την τελευταία συνάντηση ενός ζευγαριού, πριν τον χωρισμό.

 

Κι όμως, η ιστορία του είναι συνδεδεμένη με τον θάνατο.

 

Στην Πολωνία απογοητευμένοι νεαροί αξιωματικοί φύτευαν μια σφαίρα στο κεφάλι τους υπό την υπόκρουση Της Τελευταίας Κυριακής.

                   

                      Του Ψεύτη Ήλιου

 

Το τραγούδι ονομάστηκε έκτοτε « Το Τανγκό της Αυτοκτονίας».

 

Η ιστορία του επεφύλασσε μια σκληρή πορεία

Λίγο αργότερα ονομάστηκε «Το τανγκό του Θανάτου».

 

Στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των ναζί, συχνά οι κρατούμενοι οδηγούνταν στους θαλάμους αερίων υπό τους ήχους μιας μικρής ορχήστρας που έπαιζε τί άλλο;

                   

                          Τον Ψεύτη Ήλιο

 

Ο Artur Gold  ήταν επαγγελματίας μουσικός γεννημένος στη Βαρσοβία με δική του ορχήστρα τζαζ . Όταν συνελήφθη και μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο της Τρεμπλίνκα, οι ναζί τον ανάγκασαν να παίζει ντυμένος σαν κλόουν ένα τραγούδι που θα συνόδευε την πορεία των φυλακισμένων στον θάλαμο αερίων και λεγόταν

                         

                           Ψεύτης ήλιος

 

 Στην ομώνυμη ταινία του Νικήτα Μιχάλκοφ, ο Μίτια, μυστικός πράκτορας του Σταλινικού καθεστώτος, έχει προδόσει και συλλάβει τον στρατηγό Σεργκέι Κοτόβ, τον φίλο, και «δάσκαλο» που παντρεύτηκε την γυναίκα που ο Μίτια αγαπούσε.

Ο Μίτια κόβει τις φλέβες του και

 

                           Ο ψεύτης Ήλιος

                           Κουρασμένος

          χάνεται σιγά σιγά στη θάλασσα

Εκείνη την ώρα παραδέχτηκες

Ότι δεν υπάρχει αγάπη.

 

 

 

Ο Anthony Marreco ήταν από τα ιδρυτικά μέλη της Διεθνούς Αμνηστίας. Υπήρξε επικεφαλής της έρευνας της ΔΑ για τα βασανιστήρια των Ελλήνων Συνταγματαρχών.

 

Η έρευνα όχι μόνο αποκάλυψε τη συστηματική χρήση βασανιστηρίων, αλλά στάθηκε καταλυτική για μια νέα έρευνα από την Ευρωπαική Επιτροπή των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, την πρώτη στα χρονικά, που οδήγησε στην αποπομπή της Ελλάδας από το Συμβούλιο της Ευρώπης το 1970.

 

Η έρευνα της Διεθνούς Αμνηστίας στην Ελλάδα ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 1967, όταν ο Anthony Marreco έφτασε στην Αθήνα μαζί με τον αμερικανό δικηγόρο, James Becket. Στόχος, να βρούν ποιοί ήταν οι πολιτικοί κρατούμενοι, πού βρίσκονταν φυλακισμένοι και γιατί. Υπήρχαν ήδη αναφορές για βασανιστήρια, αλλά το θέμα δεν είχε πάρει τις ηθικές, νομικές και πολιτικές διαστάσεις που θα έπαιρνε στη συνέχεια.

 

Ο Anthony ανέλαβε να έρθει σε επαφή με την κυβέρνηση και ο James έπρπε να συλλέξει πληροφορίες.

 

Στις 27 Ιανουαρίου του 1968, συνέταξαν μία έκθεση με  τα συμπεράσματα των ερευνών τους. Δεκαέξι άνθρωποι κατέθεσαν ότι βασανίστηκαν και υπήρχαν μαρτυρίες για τον βασανισμό 32 ακόμα πολιτικών κρατουμένων. Το συμπέρασμα τους ήταν ότι η χρήση βασανιστήριων από το επίσημο κράτος ήταν συστηματική, και αποτελούσε μια διαδεδομένη  τακτική πρός όλους τους πολίτες που προέβαλαν αντίσταση στο καθεστώς.

 

 

Η έκθεση περιελάμβανε επίσης μια λίστα με τις υπεύθυνες αστυνομικές οργανώσεις, τα μέρη και τα ονόματα των βασανιστών σύμφωνα με την κατάθεση των θυμάτων, 12 μεθόδους σωματικών βασανιστηρίων και 6 τρόπους μη σωματικών βασανιστηρίων. Στην αναφορά τους δεν περιέλαβαν τα ονόματα των θυμάτων ώστε να μην υπάρξει πιθανότητα αντιποίνων.

 

Η έκθεση της ΔΑ τελείωνε με τη φράση « Εφόσον όπως είπε και ο Κύριος Παττακός ‘ο νόμος κοιμάται’, η αστυνομία μπορεί να συλλάβει οποιονδήποτε, οπουδήποτε και όποτε θελήσει χωρίς να έχει την υποχρέωση να απαγγείλει κατηγορίες ή να αναφέρει την σύλληψη πουθενά».

 

Έπειτα ο Anthony Marreco πήγε στο Στρασβούργο για να παρουσιάσει την έκθεση στο Συμβούλιο της Ευρώπης.

 

Δύο μήνες αργότερα ο Anthony Marreco προσκλήθηκε από τους δικτάτορες στην Αθήνα, σε μία προσπάθεια τους να αντιμετωπίσουν την αυξανόμενη πίεση από τα ΜΜΕ. Αρχικά, και παρ’ ότι ήταν προσκεκλημένος, του απαγόρευσαν την είσοδο στη χώρα, λέγοντάς του ότι βρίσκεται σε «μαύρη λίστα»

Αργότερα, και μετά από επίμονες προσπάθειες, του επέτρεψαν  όχι μόνο την είσοδο στη χώρα αλλά του έδωσαν και το ελεύθερο να επισκεφτεί όποια φυλακή ήθελε και να μιλήσει με τους κρατούμενους.

 

Ο Anthony Marreco πήρε συνέντευξη από 12 κρατούμενους, οι εννέα από τους οποίους κατέθεσαν ότι είχαν βασανιστεί με φάλαγα και είχαν υποστεί ηλεκτροσόκ δίνοντάς του πληροφορίες για το που είχαν λάβει χώρα τα βασανιστήρια και ποιοί ήταν οι υπέυθυνοι.

 

Η δεύτερη έκθεση της Διεθνού Αμνηστίας ανέφερε ονομαστικά τους πολιτικούς κρατούμενους που είχαν βασανιστεί, απαντώντας στις κριτικές της πρώτης έκθεσης που δεν κρίθηκε αναξιόπιστη, επειδή δεν ανέφερε τα θύματα βασανιμού.

 

Η έκθεση έκλεινε με την περιγραφή της τελευταίας συνάντησης του Anthony Marreco με τον Παττακό, κατά την οποία ο Anthony ζήτησε να διεξαχθεί επίσημη έρευνα για τα βασανηστήρια. Ο Παττακός αρνηθηκε την ύπαρξη βασανιστηρίων και ο Anthony τον απείλησε ότι η Ελλάδα θα αποπεμφθεί από το Συμβούλιο της Ευρώπης αν δεν αποδείξει ότι ότι δεν ακολουθεί τέτοιες πρακτικές.

 

Παττακός «Ας μας διώξουν»

Marreco « Αυτό θέλετε να πάω να πω στο Λονδίνο;»

Παττακός « Με αναγκάζεται να το πω. Η Ελληνική κυβέρνηση πρέπει να προστατέψει τον εαυτό της από τους κομμουνιστές. Οι κομμουνιστές δεν είναι Έλληνες. Η ασφάλειά μας προέχει.»

 

Η έρευνα της Διεθνούς Αμνηστίας είχε μεγάλο αντίκτυπο στην υπόθεση της Ελλάδας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων γενικότερα.

Αμέσως μετά την δεύτερη έκθεση, Η Σκανδιαναβία και η Ολλανδία κατηγόρησαν την Ελλάδα για χρήση βασανιστηρίων στο Ευρωπαική Επιτροπή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, κάτι που οδήγησε στην αποπομπή της Ελλάδας από το Ευρωπαικό Συμβούλιο.

 

Ήταν η πρώτη υπόθεση έρευνας του νέου και άπειρου οργανισμού που κατάφερε να επηρεάσει την κοινή γνώμη και έδωσε νέα ώθηση στο κίνημα για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

 

Μια δεύτερη πηγή

 

ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ: Μετά την αποφυλάκιση της, η Κιττυ Αρσένη ήρθε σε επαφή με την Διεθνή Αμνηστία μέσω της Αμαλίας Φλέμιγκ, μιας γυναίκας που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αντίσταση.

 

ΑΡΣΕΝΗ: Ήμουνα η μόνη που είχα βασανιστεί και ήμουνα έξω από την φυλακή, όλοι οι υπόλοιποι είχαν μείνει στην φυλακή και ήμουνα αυτή που θα μπορούσε να πει «ναι, σε μένα γίνανε αυτά», όχι στο διπλανό μου, όχι άκουσα, ούτε είδα. Έπρεπε να πειστούν ότι στην Ελλάδα γίνονται βασανιστήρια.

 

ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ: Η Ελλάδα παραπέμφθηκε στο Συμβούλιο Ευρώπης με το αίτημα της  αποπομπής . Η Κίττυ Αρσένη απέδρασε από την Ελλάδα για να καταθέσει στο Στρασβούργο.

 

ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ: Η έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας και άλλες μαρτυρίες για τα βασανιστήρια, όπως το βιβλίο του Περικλή Κοροβέση* οι ανθρωποφύλακες προκάλεσαν διεθνή σάλο.

 

ΟΛΛΑΝΔΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: «You know there have been some nasty rumors about Greece, about a report by Amnesty International. In we were very shocked by that. Are those things true?»Holland

 

ΠΑΤΤΑΚΟΣ: «All these are lies. No one has touched them»

 

 

Απόσπασμα από απομαγνητοφωνημένη εκπομπή του Στέλιου Κούλογλου Ρεπορταζ Χωρίς Σύνορα

 

* Ανθρωποφύλακες, του Περικλή Κοροβέση

Πρόκειται για την συγκλονιστική κατάθεση του συγγραφέα στο Συμβούλιο της Ευρώπης και στη Διεθνή Αμνηστία, που γνωστοποίησε για πρώτη φορά στην διεθνή κοινότητα τα φρικτά βασανιστήρια που υφίσταντο οι πολιτικοί κρατούμενοι της χούντας των συνταγματαρχών

 

 

Επαρχία Μαρικόπα, Αριζόνα.

 

Ένα  ολόκληρο χωριό απο σκηνές, που μοιάζει με στρατιωτικό καταυλισμό στην έρημο. Κι όμως οι κάτοικοι δεν είναι στρατιώτες, αλλά κρατούμενοι μιας ιδιότυπης, και για κάποιους βάρβαρης, φυλακής που δημιούργησε ο Joe Arpaio, ο πιο σκληρός σερίφης της Δύσης.

 

Για τον σερίφη της Μαρικόπα, που ίδρυσε τη μεγαλύτερη φυλακή με σκηνές των ΗΠΑ το 1993, το σημαντικότερο είναι η μείωση των εξόδων για τους φορολογούμενους κι όχι η αντιμετώπιση των φυλακισμένων.

 

«Κόψαμε τον καφέ και γλυτώσαμε 150.000 δολλάρια το χρόνο. Τί χρειάζεται ο καφές στη φυλακή;» λέει ο Joe Arpaio.

 

Οι κρατούμενοι επίσης πληρώνουν για τα γεύματά τους, που λέγεται ότι είναι χειρότερα κι από το φαγητό που δίνουν στους σκύλους.

Για να ταισουν τους σκύλους φύλακες πληρώνουν 1,10 δολλάρια τη μέρα. Για τους κρατούμενους 90 σεντς. Ο σερίφης λέει «Είμαι πολύ περήφανος και γι αυτό».

 

Αργότερα, κόπηκε και το αλατοπίπερο, με το δικαιολογητικό της μείωσης των εξόδων κατά 20.000 δολλάρια το χρόνο.

 

Γυναίκες και άντρες δουλεύουν αλυσοδεμένοι σε καταναγκαστικά έργα και όπως λέει το Web site του Arpaio, «προσφέρουν χιλιάδες δολλάρια στους φορολογούμενους κάθε χρόνο»

 

Μέσα στις τέντες η θερμοκρασία φτάνει τους 50 – 60 βαθμούς Κελσίου, κατά τη διάρκεια της ημέρας.

 

Οι κρατούμενοι φορούν υποχρεωτικά ροζ εσώρουχα.

 

Απαγορεύεται το κάπνισμα, τα περιοδικά πορνό, τα ζεστά γεύματα και οι κινηματογραφικές ταινίες.

Επίσης απαγορεύεται να κάνουν γυμναστική με βάρη.

 

Από τα μεγάφωνα της φυλακής ακούγονται οι ομιλίες του Ρεπουμπλικανού καθηγητή ιστορίας και πολιτικού Newt Gingrich . Όταν ο Arpaio ρωτήθηκε από δημοσιογράφους αν θα έβαζε και τις ομιλίες κάποιου Δημοκρατικού απάντησε ότι οι ομίλίες ενός Δημοκρατικού θα εξηγούσαν γιατί οι κρατούμενοι βρίσκονται στη φυλακή του.

 

Το 2007, ο Arpaio ίδρυσε έναν ραδιοφωνικό σταθμό που εκπέμπει μέσα στη φυλακή.

Παίζει κλασσική μουσική, Φρανκ Σινάτρα, και πατριωτικά άσματα για 4 ώρες κάθε μέρα.

 

Το 2001, ζήτησε από όλους του κρατούμενους 18 -26 ετών να καταταγούν στον Στρατό, κάτι που φυσικά είναι εθελοντικό. Μέχρι σήμερα έχουν εγγραφεί 28.000 κρατούμενοι. Εθελοντικά.

 

Ο Arpaio δημιούργησε επίσης το πρόγραμμα Have a Heart, όπου οι κρατούμενοι μπορούν και πάλι εθελοντικά να γίνουν δωρητές οργάνων.

 

Πολλοί κρατούμενοι ή οι οικογένειές τους έχουν καταθέσει αγωγές για θανάτους, βασανισμούς, άρνηση χορήγησης φαρμακευτικής αγωγής.

Στις περισσότερες υποθέσεις ο Arpaio καταδικάστηκε, και πλήρωσε αποζημιώσεις που φτάνουν τα 43 εκατομμύρια δολάρια.

 

Σε ένα κρατούμενο που τον κοιτούσε οργισμένος λέει

 

«Καταδικάστηκες. Εκτίεις την ποινή σου. Βούλωσε το στόμα σου και κάνε ό,τι σου λένε».

 

Πηγές CNN, Wikipedia

Σχετικά Links

http://www.aclu.org/prison/conditions/37322prs20081022.html

http://www.mcso.org/

 

Η απεργία των κρατουμένων έληξε.

Η συλλογή υπογραφών συνεχίζεται.

http://kratoumenoi.wordpress.com/2008/11/12/kalesma/

Η συνέντευξη εδώ

http://www.tvxs.gr/v315

 

 

Για να υπογράψετε την επιστολή διαμαρτυρίας

  http://www.PetitionOnline.com/hrfa/


Από τις τρεις Νοεμβρίου μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις τρεις Νοεμβρίου σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.

Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατΆ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.

Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση - καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.

Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.

Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.